Kampongs en huizen worden door de Engelse geallieerden verbrand

De Ministerie van Voorlichting had een telegram ontvangen van de Resident van Padang, de hoofdplaats van West Sumatra, dat aan hem gezonden was en die luidde:

OP 8 december 1945 heeft de commandant van de geallieerde troepen ons bericht dat Majoor Anderson en zijn staf, samen met juffrouw Alingham van het Engelse Rodekruis, op 3 december 1945 jl. om 4:30 uur in de middag, naar de badplaats in Soengai Barameh gingen, dat nabij Teloek Bajoer is. Sindsdien zijn zij nog niet terug gekomen. Volgens de Commandant van de geallieerde troepen is de verdwijning van deze mensen veroorzaakt doordat ze ontvoerd dor de extremistische Indonesische jongeren. Ook werd geïnformeerd, dat in de avonduren schermutselingen plaats vonden tussen de plaatselijke bevolking en de geallieerde troepen, die op patrouille waren. Naar aanleiding van het vuurcontact in kampong Alai dicht bij Padang, dat in de avond tussen van 5 en 6 december 1945 plaats vond, hebben de geallieerde troepen negen huizen in dat gebied tot de grond toe afgebrand.

Het volgende rapport van 2 januari 1946 uit de plaatselijke krant Ra’jat: “De stem van het volk om de Republiek Indonesia te verdedigen”.

Omtrent de moord op Majoor Anderson, Commandant van de Engelse Geallieerden en tevens ook op Juffrouw Alingham van de Engelse Rodekruis, die hem begeleide.

Deze krant melde ook dat 2 lijken van Geallieerde Engelse matrozen gevonden zijn, die door het gepeupel werden vermoord. De lijken van Majoor Anderson en van juffrouw Alingham werden door de Geallieerde Troepen op 19 december 1945 gevonden. De ceremoniale begrafenis vond de volgende dag plaats. Bij de begrafenis waren ook vertegenwoordigd het Hoofd van de K.N.I. (Komite Nasional Indonesia), het Hoofd der Politie (Goldman?) in West Sumatra en de Resident zelf.

Op de zelfde dag hebben de Geallieerden een communiqué uitgegeven waarin vermeldt werd dat het plaatselijke volk van 9 uur in de morgen tot 13 uur in de middag hun huizen niet mochten verlaten. Alle deuren moesten gesloten blijven. Achteraf is gebleken dat de moordenaars van Majoor Anderson en juffrouw Alingham 5 bekende criminelen waren waaronder ook 2 Buginezen.
Het Engelse leger nam echter geen genoegen met de situatie, integendeel er werd wraak genomen. Wraak door het doodschieten van het onschuldige volk en het verbranden van hun huizen.
Gebaseerd op 3 telegrammen van de Gouverneur van West Sumatra, berichte Ra’jat verder: 49 huizen zijn door de Engelse Troepen in Soengai Barameh in brand gestoken, 98 in Gaoeang en 61 in Taluak Nabuang. 12 Mensen zijn doodgeschoten.
Verder werd ook bekend gemaakt, dat indien er wapens werden gevonden, ook de desbetreffende huizen het zelfde lot ondergingen. De Engelse Troepen hebben hierdoor ook 224 huizen in de kampongs Paoeh, Tabing, Loboek Aloeng, Koto Tengah en in Padang zelf vernietigd en verbrand. Vervolgens hebben de Geallieerden nog de kazernes van de TKR in Padang en Boekittinggi in brand gestoken. Ook het kantoor van de krant Oetoesan Soematera in Padang werd vernietigd.

Deze buitensporige daden van de Geallieerde Engelsen werden gerapporteerd aan de Centrale Regering in Djakarta om alsnog een sterk protest, vanwege het barbaarse optreden van de Engelsen op West Sumatra, bij de Engelse Regering in te dienen.

Vertaling uit het Indonesisch van Dr. Suryadi – Leiden Universiteit/Padang Express, 13 mei 2018.
Posted by Madilova 06/10/2018

PS: Zie ook op mijn website https://MyIndoWorld.com onder “Verhalen”: 
"Padang – Indonesische moordpartij aan de djalan Olo"
Ten tijde van de bovenstaande gruwelijke gebeurtenissen in Padang was 
de heer Goldman hoofd van de Padangse Politie. De heer Goldman heeft 
een compleet rapport over diverse gebeurtenissen naar Nederland gestuurd. 
Bij navraag bleek dat deze rapporten nog niet beschikbaar voor het publiek 
mogen zijn. Het jaar van bekendmaking is mij niet bekend.

4 Comments

  1. After the end of world war 2 the British had the unenviable task of having to fight the Indonesians while rescuing POW’s and internees of the Japanese. General Christison took a hard line after his soldiers were murdered in Surabaya, Bekasi and this case at Padang. London took a different view and replaced him but the only language the pemudas understood was overwhelming firepower. The tragedy of the Gubeng transports, Jl Olo 27 and other bersiap massacres may have been avoided if the allies ensured the Japanese maintained law and order and arrived earlier with more troops.

  2. Thank you for your comments. Your comments might be right, but I have my doubts. Already during the war in 1944 the japanese were training the Indonesian youngsters, heiho’s, to kill all the Europeans. The bersiap periods and the period after until 1950 were created by the japanese army.

  3. Dear Pak Ranny,
    In the above comment you say the bersiap period after until 1950 is created By the japanese army. That is wrong. In 45-46 the japanese return to Japan, a few dozens stayed an fought against the Dutch, most of them were killed. By 1950 the Indonesians hated the japanese. I was in Jakarta till 1957

  4. In 1944 The Japanese had put an Indonesian army of permuda’s together and in training. Those same permuda’s and new youngsters started the killings and raping of Indo and Dutch, especially women and children. Bunch of cowards.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Up