Ja, het IHC komt er aan en wel aan de Sophialaan 10 in Den Haag. En volgens de overheid namens de staatssecretaris drs. M.J. van Rijn van VWS en het demissionaire cabinet is “de start van dit flexibele programmeringsdeel ten behoeve van de collectieve erkenning van Indisch Nederland per 1 januari 2018”.

Met de recente geschiedenis in gedachten is dit het zoveelste (4de ?) project om een Indisch Centraal punt te organiseren.
Uit de informatie over het 1st IH (Indisch Huis) kan gerust gesteld worden dat het toen een ernstige corrupte organisatie was. Zowel directie als staf profiteerden en nepotisme, onrechtmatige en ondoelmatige uitgaven vonden plaats. Er was toen een absoluut non-transparant financieel beleid met nihil resultaten!

Het debacle van het IH zou de Indische gemeenschap tot nadenken en zelfreflectie moeten stemmen. Echter de samenwerking bij de ontwikkeling van een nieuw centrum gaf blijk hoezeer de gemeenschap verdeeld is.
Er waren toen diverse vrij grote Indische Organisaties. Waarom heeft niemand toen proactief gehandeld en naar de toenmalige minister gestapt om ook een rol te willen spelen? Vooral met het vooruitzicht van een overheidssubsidie. Dat is toen niet gebeurd en het gebeurd ook vandaag nog steeds niet. Hoe hebben wij Indo’s ons over al die jaren maatschappelijk en politiek uitgedrukt? Immers een Indo kan heus wel zijn mondje roeren. Was er maar een beweging na 1960/1970 in Nederland geweest die eensgezind politiek bezig was.
Wat een verschil met de Marokkanen en Turken van vandaag. Die hebben een eigen politieke party, verschijnen regelmatig op de TV en laten zich via de kranten ook regelmatig hun visie horen. En waar zijn wij?

Conclusie: Klagen helpt niet als je decennia alleen maar zwijgt. Zwijgen is typisch Indisch, dat is blijkbaar een deel van onze cultuur.

De staatssecretaris van Rijn (VWS) heeft met vertegenwoordigers van de Nederlands-Indische gemeenschap, Indisch Platform, Indisch Herinneringscentrum, Stichting Pelita en Stichting Herdenking 15 augustus 1945 afspraken gemaakt over de verankering van het Indisch verleden in de Nederlandse samenleving. Ook het Indisch Platform, Stichting Herdenking 15 Augustus 1945 en het Moluks Historisch Museum hebben reeds bevestigd hun intrek te willen nemen in de pleisterplaats.

De brief spreekt over goede afspraken en een overeenkomst. Maar wat zijn de financiële en organisatorische voorwaarden? En met het verleden in gedachten, wat zijn de exacte subsidievoorwaarden? Wie gaat hun evalueren?

De brief van het ministerie van VWS aan de tweede kamer schrijft als doelstelling o.a. een nationale of regionale dimensie hebben (dus niet puur locatie gebonden zijn); – verbindend zijn tussen de Nederlandse samenleving en voormalig Nederlands-Indië, en/of de Nederlands-Indische groeperingen onderling; – vrij zijn van politiek-historische lading;

De volledige brief: file: https://www.rijksoverheid.nl/documenten/kamerstukken/2017/08/11/kamerbrief-over-collectieve-erkenning-nederlands-indische-gemeenschap

Het is vreemd dat de overheid alleen naar de Indo’s in Nederland heeft gekeken en de gemeenschap elders in de wereld gewoon is vergeten. Natuurlijk is het volledig begrijpelijk dat er geen subsidiegeld naar b.v.  de Amerindo’s vloeit. Maar iets anders is de betrokkenheid bij de formulering en opzet van het IHC.
En wat hebben de 4 betrokken Indische Organisaties daarover gezegd?
Sluit je grote gemeenschappen van Indo’s elders vooraf uit bij de gedachtenvorming over het IHC dan werk je al van meet af aan tegen de centrale doelstelling.

Ook de Amerindo’s, de Indo’s in Canada, Brazilië, Australië, Indonesië en waar ook ter wereld vormen een ondeelbaar element van de Indische gemeenschap.
Of behoren deze Indo’s niet meer tot de Indische gemeenschap en zijn zij afgescheiden van de Indische In Nederland?

De Amerindo’s in Amerika met hun eigen organisaties zoals “De Indo” en de “De Indo Project” hoor je haast niet, want zij zijn er helemaal buiten gelaten. Alsof zij niets te maken hebben met het Indisch herinneren en herdenken!

Laten we hopen dat het nieuwe IHC ook voor alle Indo’s waar ter wereld is bestemd.

 

 

 

 

2 Comments

  1. Alle Indo’s, waar terwereld behoren tot de groep en vinden hun bestaansrecht in dezelfde verankering als die in Nederland.
    Verder 2 opmerkingen:
    1) De Indische Amerikanen zelf noemen zich American Indo’s, vanuit hun eigen perspectief. Amerindo zou niet relevant zijn.

    2) Andere Aziaten die binding hebben met Indonesië noemen zich ook Indo’s.
    Ik werd door een Philippijnse hierop gewezen.
    Wellicht goed om hier rekening mee te houden?

  2. Armand, Je schrijven en reaktie is typisch Nederland, namelijk “hun bestaansrecht in dezelfde verankering als die in Nederland”
    Voor mij in SoCal klinkt dat, laten we zeggen, wat arrogant!Ook geef je een oordeel over Amerindo, die nergens opslaat. Wij hebbwn het recht in deze wereld te zijn wie wij willen. Hebben ook niets met Filippijnen te maken. Ook dansen wij hier niet naar de pijpen van de Indo blanda.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Up