Westerling – Deel 6

Geïnterneerden uit de kampen naar Medan.

De uitgesproken proclamatie van de Republiek Indonesia had tot nu toe weinig indruk gemaakt op de Sumatranen. Ze hadden veel meer last van de terroriserende bendes en vroegen zich af wanneer de Nederlandse troepen zouden landen. Westerling wist dat en er snel gehandeld moest worden, voordat het geduld op is en de mening veranderde.
Japan beschikte op Sumatra nog steeds over een strijdmacht van ongeveer 70,000 man waarvan 50,000 gelegerd waren rond Pemantansiantar, ongeveer een 100 km beneden Medan.
Van de Nederlanders behorende bij Force 136 waren er slechts 25 man.
En intussen werd de dreiging van de terroristen steeds groter.
Westerling bedacht een plan en legde het voor aan zijn baas Carl Brondgeest.
Ten eerste moest de intussen gevormde ondergrondse politie groep van Westerling de positie in en rond Medan handhaven.
De namen en posities van de benden waren bij Westerling bekend en die moesten spoedig de leegstaande gevangenis Soekamoelia gaan vullen.

Het doel was tweeledig:
Een veiliger omgeving voor de geïnterneerden en POW in Medan.
Reactie peiling van de Japanners. Immers de Engelsen in Colombo hadden hun verantwoordelijk gesteld voor de rust en vrede hier ter plaatse. Het transport zou gedeeltelijk per spoor en ook per truck moeten gebeuren.
Op het zelfde tijdstip van de evacuatie moest er een methode gevonden worden om de rivaliteit tussen de benden aan te wakkeren, vooral langs het spoor en de route die de trucks namen.

Het transport moest begeleid worden door de verantwoordelijke, maar betrouwbare Japanners.

Westerling werd door een aantal hoge Japanse officieren door zijn optreden met respect behandeld. Daarnaast trad hij hun altijd op een vriendelijke manier tegemoet. Hij besloot een paar van de hoogste officieren zoals Kapitein Hundjo en Major Imamura, in het hotel de Boer voor een etentje met veel drank uit te nodigen.
Tijdens het diner sprak hij over zijn en hun familie, waarna aan het einde hij over ging op de situatie van de gevangenen. Het plan werkte en hij kreeg de volledige steun en beschikking van vervoer.

De volgende stap was het verzenden en bezorgen van beledigende brieven en pamfletten en het verspreiden van geruchten via zijn ondergrondse politie.

De volgende dag begon de machinerie van Westerling te draaien. De zuivering van Medan en omgeving verliep, op enkele schermutselingen na, voorspoedig. Daarbij kregen de mannen van Westerling heel wat extra wapens in handen. Daarnaast kregen ze ook diverse documenten, propagandamateriaal en een paar stempels van P.K.I. en P.K.R. in handen. Dit laatste kwam Ray goed van past bij het verspreiden van de valse geruchten om de verschillen en vetes aan te wakkeren.

Tevreden ging Westerling naar bed.

De volgende dag werd hij door Victor verrast, want enkele Nederlandse politiemannen stonden achter hem. Deze mannen wisten ongezien hun kamp te verlaten Onder hen was Inspecteur Generaal Boon van Ochsee, Commissaris Suurbiers en de Inspecteurs van der Plank, Leenhardts en Hooijdonk. Hun aanwezigheid betekende een aanvulling van het kader van zijn ondergrondse politie macht.

Als op 3 oktober de extremisten met elkaar slaags raakten, begon de evacuatie van alle kampen; zowel per trein als per vrachtwagen.
Westerling was bij dit transport niet aanwezig en liet het gebeuren aan de Jappen over.

De geïnterneerden en P.O.W.’s werden beschermd door Japanse soldaten van het Keizerlijke Japanse leger en arriveerden veilig in Medan.
Zonder incidenten werd op 9 oktober de evacuatie voltooid.

 

Speak Your Mind

*