Westerling – Deel 4

Operatie Status Blue

Op 16 augustus werd een officier van Force 136 met zijn team bij Pangkalanbrandan gedropt. Carl Brondgeest was van beroep werktuigkundig ingenieur en door zijn werkzaamheden in China sprak hij naast de moderne talen ook verschillende Chinese dialecten en was expert in oosterse aangelegenheden. De situatie in Medan en noord Sumatra was zodanig dat hij zijn bevindingen doorgaf aan Colombo, waar de Nederlanders onder aanvoering van de Engelsen werkten.
Brondgeest, met zijn ervaring, zag al gauw de bui hangen en drong op versterking vanuit Colombo.
Hij drong aan op spoedige maatregelen ter versterking van de troepenmacht, maar de Engelsen toonden geen haast. Trouwens, door het verdrag dat Nederland in Londen met de Engelsen tekende, hadden de Nederlanders van Force 136 in Medan niets te vertellen en werden volledig genegeerd.

En de Japanners hadden alleen naar de Engelsen, die in Colombo zaten,  te luisteren.
Alleen werd op 8 september 1945 de paracommando luitenant Raymond Westerling ontboden bij de commandant Nederlandse Inlichtingendienst te Colombo, kapitein tz. Wingender en kreeg van deze orders voor een zeer geheime operatie met de naam Status Blue, de opbouw van een ondergrondse politiemacht.
Westerling werd 3 dagen later met zijn team van 4 man, bestaande uit de Nederlands De Leeuw, Quinten, de Ambonees Sariwatting en de Engelsman Captain Turkhead per vliegtuig gedropt.
De Engelsman Turkhead werd op het laatste moment door het Engels gezag in Colombo aan zijn team toegevoegd. Zeer waarschijnlijk als spion.

Westerling melde zich na de landing bij majoor Carl Brondgeest terwijl de Jappen onder leiding van hun kapitein Hundjo, die goed Engels sprak, hen van een afstand opnamen. Hij werd ondergebracht in hotel de Boer.

Die zelfde nacht hadden Carl Brondgeest en Raymond Westerling een lang gesprek. Een gesprek waarbij Westerling van de toestand in Medan en omgeving volledig op de hoogte werd gebracht. Gedurende dit gesprek werd aan de overkant in een ander gebouw, waar veel licht brandde door de Japanse officieren hun aanstaande repatriëring gevierd.

Op de vraag van Westerling: “Wie heeft eigenlijk de oorlog gewonnen?” Een goede vraag, was het antwoord van Carl. “Wij in ieder geval niet”. “De Engelsen spelen een spelletje en de Jappen spelen met hen mee”.

In Colombo was aan het hoofd van de Anglo Dutch Country Section (ADCS) Kapitein en luitenant ter Zee C.J. Wingender en zijn directe medewerker Scheepens.
Scheepens had in Colombo Westerling uitgenodigd voor een borrel en daarbij hem ook over de verhoudingen van de Engelsen jegens de Nederlanders ingelicht. Het kwam er op neer dat de Engelsen in geen enkel opzicht te vertrouwen waren.

Majoor Carl Brondgeest haalde toen een paar gedecodeerde telegram formulieren tevoorschijn en liet ze Westerling zien. De eerste is gedateerd op 30 augustus 1945 en hij leest: ……..you are not repeat not empowered accept Japanese surrender or make formal negotiations stop give no promises or guarantees at all to japs…….

Het tweede formulier leest : you are not repeat not empowered accept Japanese surrender or start negotiations them…….. and so on. De afzender was Mounbatten persoonlijk.

Met andere woorden, sprak Brondgeest, alles gebeurt langs mij, over mij en zonder mij.

Op twee andere plaatsen een paar 100 km verder waren nog eens 2 andere Nederlandse officieren van Force 136, de heren Sisselaar en Lefrandt met een radioverbindingsapparaat neergezet. Echter Carl Brondgeest wist niet waar, want de radio verbindingsapparaten konden alleen met Colombo communiceren en niet onderling.

Mountbatten heeft persoonlijk de zorg van het gezag aan de Jappen opgedragen.

En het volk in de straat zagen daardoor de Jappen blijven rond paraderen, nog even zwaar bewapend en met een even grote bek als voorheen.

 

 

Speak Your Mind

*