Westerling en Noord Sumatra – Deel 2

Sukarelas

Medio 1944 werden door het geweld van de Amerikanen de Jappen verder over alle linies in de verdediging gedrongen. Om de Indische archipel te verdedigen hadden daarom de Jappen vanaf september 1943 een gewapende Indonesische burgerwacht opgericht, de Tentara Sukarela Pembala Tanah-Air, vertaald het “Vrijwilligers korps van Verdedigers voor het Vaderland”. Naast de vrijwilligers werden ook jongemannen met harde hand gedwongen. Als kader werden ook inheemse KNIL militairen geronseld. Bij weigering stond de doodstraf. En de executies werden door de Sukarelas, vaak onder dwang uitgevoerd. Tegen het einde van de oorlog in 1945 telde deze “Indonesische groep” zo’n 120000 man. Een groep van nationalisten en avonturiers, maar ook van gefrustreerden, wraakzoekers en pure misdadigers. Deze groep zal later de basis vormen van het Indonesische leger, maar ook de basis van een terreurbeweging, die o.a. tijdens de bersiap en jaren er na op verschrikkelijke manier huishielden onder de blanken, de Indo’s en onder hun eigen weerloze volk.

Op 1 maart 1945 richte de Japanse opperbevelhebber van Java een comité op onder leiding van Soekarno en Hatta. Op 7 maart 1945 wordt Soekarno door maarschalk graaf Terauchi, Japans opperbevelhebber voor zuidoost Azie, naar Dalat, Indo-China ontboden. Op 11 augustus 1945 ontwerpen ze samen de officiële proclamatie voor de onafhankelijkheid van Indonesië, dat plaats moest vinden op 24 augustus 1945.
Soekarno is nu voor de Jappen het symbool van het antikolonialisme geworden.

De eigenlijke leider van deze Japanse manipulatie was viceadmiraal Mayeda, ondercommandant van de Japanse marine en hoofd van de Japanse inlichtingendiensten der marine in Indonesië.
Mayeda was ook zeer communistisch gezind. Soekarno en Hatta, met de steun van de communisten, besloten tot de revolutie en de volgende dag, 17 augustus 1945, las Soekarno de onafhankelijkheidsverklaring voor en bevestigde de nieuwe Indonesische Republiek.
De jeugdbewegingen holden de straten op en schreeuwden de kreet: MERDEKA! Dit laatste hadden de Jappen niet verwacht en door de Kempeitai, de Japanse geheime politie, werden de Sukarela-eenheden officieel ontbonden. Echter deze fanatieke jongeren waren reeds met hun wapens ondergronds verdwenen.
De Sukarelas veranderden in kleine bendes en noemden zich op voorstel van Soekarno, Bung (het communistische kameraad) Deze jongere groepen veranderden in gewapende niets ontziende bendes met namen als Zwarte Buffels, Zwarte Raven, Wrekende Tijgers, Bataljon de Doods, Legioen der Zelfmoord Commando’s, enz. Plundering, verkrachting, afpersing en gruwelijke mishandeling was de gewoonte van de dag geworden.

 

Speak Your Mind

*