Reisverslag uit het mooie Indonesië !!

Food seller needs a break

Food seller needs a break

HET REGENSEIZOEN LIJKT OVER IN JAKARTA
Het milieu is een onderwerp wat een heleboel mensen aanspreekt in Nederland. Helaas niet in Indonesië waar het afhandelen van afval zelfs de niet fanatieke niet Greenpeace aanhangers de mond doet openvallen. Voorbeeld. Op het werk hadden we een paar jaar geleden containers neergezet voor het splitsen van afval. Iedere container kreeg een eigen kleur en na de instructie leek het de eerste weken goed te gaan. Na een paar maanden bleek er van alles en nog wat in iedere container te zitten en zoals dat hier hoort wist niemand ergens van. De mensen zijn hier slordig tot op het bot. Dat ging wat op en neer en op dit moment heb ik het vechten tegen de bierkaai opgegeven want de wil om dit goed te doen ontbrak volledig. Ze zien het nut er ook niet van in.

Brand in het centrum bedwongen door 45 brandweerwagens

Brand in het centrum bedwongen door 45 brandweerwagens

Voor inwoners langs de rivier is het makkelijk, je flikkert je vuil maar in het water en het is weg en het eindresultaat zien ze niets van. Verstopte rivieren en sluizen zijn het gevolg. De overstromingen zijn voor hun uitsluitend het gevolg van teveel regen daar hebben ze aan de bovenloop van de rivier geen centje last mee. De overheid doet er ook verder heel weinig aan en die hebben beduidend meer invloed dan deze jongen. Zo nu en dan harken in het vuil is duidelijk niet genoeg. Het begon al toen ik hier nog maar net werkte en vroeg waar ik mijn batterijen kon weggooien. Totaal onbegrip was het gevolg, in de prullenbak natuurlijk en bij mijn vraag of dit niet slecht was voor het milieu begrepen ze niet wat ik bedoelde.

De diverse eettentjes voor de deur van het bedrijf wassen hun borden af in het totaal vervuilde watertje wat langs de bedrijven loopt. Het drinkwater wat ze gebruiken wordt in onduidelijke tanks aangeleverd en voor geen prijs dat ik dat drink. Voor koeling gebruiken ze een blok ijs wat iedere dag geleverd wordt, dit dient tevens voor ijsblokjes in gekoelde drankjes en dat is zeker niet voor consumptie geschikt. Hun afval gooien ze allemaal op de grond naast hun tentje en dat moet dus wel stikken van de ratten en ander ongedierte. Maar het eten is daar spotgoedkoop en dat alleen telt voor de mensen hier. Zo nu en dan is er een uitbraak van diarree maar niemand legt het verband met de eettentjes. Smakelijk eten. Ons huisvuil wordt meerdere keren per week door een grote truc opgehaald, binnen Raffles Hills is dat perfect geregeld. In de kampong doen ze dat anders, wanneer je vuilbak vol is dan steek je de brand erin. Er zijn dus altijd een paar lichtelijk stinkende vuurtjes in dit soort buurten. Als de wind verkeerd staat kunnen wij soms ook genieten van dit feest en dan kun je beter niet in ons achtertuintje zitten. Het klinkt allemaal nogal heftig maar als toerist zul je hier eigenlijk nooit iets van merken omdat je nooit in de kampong in de stad komt en nooit in dit soort vervuilde straattentjes eet. Veel rugzaktoeristen doen dat gezien de prijs wel vaak en betalen de prijs met een stevige diarree of overgeven.

Op vele plaatsen fuiken voor controle op motordiefstal

Op vele plaatsen fuiken voor controle op motordiefstal

Waar de laatste jaren een beetje verbetering in komt is de luchtvervuiling door uitlaatgassen. Er zijn vele bussen vervangen door nieuwere minder smog uitblazende modellen. Sommige van de oude modellen bliezen zoveel zwarte rook uit dat je ze ‘s avonds door hun uitstoot de bus niet meer kon zien. Wanneer ik nu op de weg kijk zijn er eigenlijk alleen nieuwere auto’s, de echte oude vervuilende auto’s ouder dan 10 jaar, zie je haast niet meer. Maar nog steeds als je met het vliegtuig aankomt kun je Jakarta vrijwel nooit zien liggen vanuit de lucht door de smogdeken die er over de stad ligt veroorzaakt door 5 miljoen auto’s en 12 miljoen motoren. Toch is en blijft dit een schitterend land wat met wat medewerking van de inwoners nog ietsje mooier zou zijn.

Brand heb je vooral in de kampongs vaak door de onvoorzichtige omgang met brandhout en gasflessen. In de stad staan deze huisjes zo dicht op elkaar dat de brandweer er niet door kan. Als er dan ook brand uitbreekt is het meestal meteen goed raak en gaan er hele buurten plat. De brandweer isoleert dan een hele wijk waar ze niet in kunnen en de laatste keer met 45 bluswagens. Het komt dan neer op het zo goed mogelijk nat houden van de omgeving want de huisjes zelf zijn vaak van hout of rotan en daar is geen blussen aan.

Net buiten de stad kun je hier diverse schitterende trekkingen maken. Weliswaar niet zo spectaculair hoog als in Nepal maar door de schitterende natuur met uitzichten over de sawa’s toch meer dan de moeite waard. In de buurt van Bandung heb je ook diverse campings die in alles voorzien zijn zodat je alleen spullen meeneemt of je naar een hotel gaat. Het zijn dan ook meer hotels in een tent. Van hieruit kun je vele trektochten maken die allemaal binnen een dag, ook voor niet getrainde wandelaars, te lopen zijn. Het zijn op zich voor hier dure overnachtingen maar het back to nature gevoel is ook wat waard.

Je moet wat om op je werk te komen met droge voeten

Je moet wat om op je werk te komen met droge voeten

Dat er in Maluku en Papua (Molukken en voormalig Nederlands Nieuw Guinea) veel armoe heerste had ik gezien hun ligging wel verwacht maar dat Bali in dit rijtje voorkomt eigenlijk niet. Het blijkt dat naast de gebieden waar toerisme is er verder weinig verdiend wordt en als je op de kaart kijkt dan is het gebied rond Kuta en Sanur gigantisch groot. Vandaar dat je als je over het eiland trekt je overal bedelende kinderen en ouderen aantreft.

L. heeft het nog redelijk druk met haar kralen business en ongeveer iedere week zit ze wel in de kralenwinkel om nog wat technieken te leren. Haar moeder en zus verkopen nog het meest en op die manier is het een familie bedrijf in het klein.

Op Sumatra was de politie ook eens fanatiek en arresteerden in 1 keer 173 verdachten die ze waarschijnlijk al langer op het oog hadden want ze vonden ook 230 gestolen motoren, 5 auto’s en een hoop wapens waaronder 2 pistolen. Hier zetten ze je meteen langdurig vast dus gaat het criminaliteit cijfer per direct naar beneden. Dat soort lieden voelen zich omdat ze vrijwel nooit gepakt worden op den duur immuun voor de politie. Wanneer er geen drang achter zit krijgt de lokale politie meest ook geld van deze groepen onder tafel door en kijkt de andere kant op.

In Jambi op Sumatra was een hevige botsing tussen de politie en een grote groep boeren. De boeren blijven bezig met het platbranden van oerwoud om aan gratis bouwgrond te komen. Ieder jaar een nieuw stuk. Door de politiek gedwongen slaat de politie er nu harder toe en ze sloegen de laatste keer een van de boeren dood. Grote protest demonstraties maar de politie blijft onbestraft en de boer dood.

De man van een van mijn collega’s had vrijdag een motorongeluk. Hij lag aan de zijkant van de straat en kon zich niet meer bewegen en niemand die hem hielp. ‘s Avonds stopte een motorrijder die zijn i.d. kaart uit zijn portemonnee haalde en beloofde te bellen. Zijn vrouw wist niet waar hij was en werd ook niet gebeld. De volgende dag lag hij er nog steeds en een van de ojeks, (motortaxi), stopte en vroeg lig je er nou nog steeds en deze man hees het slachtoffer samen met een collega achter op zijn motor en bracht hem thuis. Zijn vrouw wist ook niet wat te doen en hoopte op beter. ‘s Middags overleed hij zonder enige medische hulp gehad te hebben. Door de klap bleken de helft van zijn hersenen niet meer te werken. Man weg portemonnee weg en motor weg. Wat een ongelooflijk leed en verdriet, geen verzekering en geen enkele uitkering. We hebben haar salaris wat opgetrokken en ze moet het nu verder alleen doen. Dat is echt bikkelhard.
Groetjes Lien en Frank