Het Mobilisatie Oorlogskruis

Leden van het blad “De Indo” ontvingen het Mobilisatie Oorlogskruis.

Peggy Lesquillier, juriste in Utrecht, las in het blad “De Indo” over het goede werk van Jacq. Brijl.
Zij wilde ook zo graag eerherstel voor haar vader, Arno Lesquillier, die al op jonge leeftijd als KNIL soldaat door de Jap gevangen werd genomen. Hij werd met anderen naar Nagasaki, Japan, op transport gezet. Daar zag hij op nog geen 2 km vandaan op 9 augustus de atoombom ontploffen.
Hij liep zware brandwonden op. Daarnaast liep hij ook stralingsziekte op. Desondanks heeft hij nog aan twee politionele acties deelgenomen. Vervolgens werd de familie gerepatrieerd naar Nederland en kwamen in Westerbork terecht. Jacq. Brijl is blij dat hij de kinderen van Arno Lesquillier, Peggy en haar broers, weer trots kunnen laten zijn op hun vader. Hij kijkt tevreden toe als zijn kinderen de Mobilisatie Oorlogskruis en het Ereteken voor Oorlog en Vrede uitgereikt krijgen.

Charles Meyer, wonend in Upland, Californië, was zelf pas 2 jaar oud, toen zijn vader Karel Meyer stierf.
Mevrouw J. Meyer-Düren, echtgenote, kreeg van de Nederlandse Gravendienst te Surabaja de informatie, dat het resultaat van de opgravingen op het Europese en Indonesische kerkhof te Ngawi 89 slachtoffers telde, waarvan 6 bekend en 83 onbekend.

Staande tweede van links is Karel Meyer

Trotse Charles Meyer met het postum ere metaal van zijn vader

Daarbij moet gerekend worden dat uw echtgenoot tot de onbekenden behoord. Geen van de 83 slachtoffers kon worden geïdentificeerd. Alle slachtoffers werden herbegraven op het Ereveld Kembang Kuning en op 19, 20 en 21 april 1951 onder de No.’s CCC 42 t.m. 124.
Charles, nu ook gepensioneerd, besloot met echtgenote, naar Indonesië te gaan met als einddoel de begraafplaats Kembang Kuning te bezoeken. Daar ontdekte Charles Meyer dat zijn vader Karel Meyer als KNIL soldaat was gesneuveld. Charles had diverse artikelen in het blad “De Indo” gelezen betreffende het vrijwilligers werk van Luit. Kolonel b.d. Jacq. Brijl uit Den Haag. Het resultaat was heel simpel. Charles kon j.l. december 2016 vol trots het Mobilisatie Oorlogskruis (MOK) aan echtgenote, kinderen en kleinkinderen tonen.

Edmond Frederik Weise werd op 25 januari 1922 te Koedoes, Java, geboren en stierf als KNIL soldaat op de jonge leeftijd van 21 jaren. Hij ligt begraven op het Nederlands Ereveld Leuwigajah te Cimahi waarbij het kruis aangeeft Vak III, no. 26. Zijn vader was Paul Hendrik Weise, die geboren werd op 30 december 1891, stierf op 37 jarige leeftijd te Samarinda. Hij liet zijn echtgenote Wilhelmina Paulina Kouthoofd als weduwe met 3 kinderen achter.
Na Edmond overleed ook zijn beide zussen. Bianca Edme Weise op 29 jaar en Hermanna Hetty Weise op 31

jarige leeftijd. Hermanna Hetty Weise liet een dochter, Sylvia Weise, achter. In 1957 moest ieder persoon van Nederlandse komaf, op bevel van Sukarno, Indonesie verlaten.
Grootmoeder Wilhelmina Paulina Weise en haar kleindochter Sylvia Weise vertrokken per ms. Sibajak naar Nederland. Intussen is oma Paulina Weise in 1971 op 73 jarige leeftijd in Nederland overleden, daarbij een Weise achter laten, Sylvia.
Alle gegevens betreffende Edmond Frederik Weise tot aan zijn dood als KNIL militair ontbreken tot op heden. Maar als enig erfgenaam en overgebleven persoon van de tak Weise heeft de heer Jacq. Z Brijl Sylvia Weise toch enorm blij gemaakt toen ze per post het Mobilisatie Oorlogskruis (MOK) ter ere en herdenking van haar oom Edmond Frederik Weise mocht ontvangen.

Narcisse Karel Chevalier, door de jongeren werd hij “Broer” genoemd. Hij was dan ook 8 jaren ouder dan zijn zusje Clair Elisabeth Chevalier, mijn moeder. Vader Henri Antoine Joseph Chevalier and moeder Jacqueline Beljaars van Narcisse Karel Chevalier hadden het naar omstandigheden vrij goed.
De familie had 2 Hudson auto’s, beiden een 7 zitter. En Narcis was meestal een van de bestuurders op zondag op weg naar de kerk. In de familie heerste een heel sterke familieband.
Na zijn study is Narcisse Karel Chevalier gaan werken op het kantoor van het militaire hospitaal in Padang. Door de oorlogsdreiging met Japan, werd N.K. Chevalier ook onder de wapens geroepen.

In 1942 werd hij met andere KNIL’ers gevangen genomen en op transport naar Birma gezet waar hij met velen aan de beruchte Birma spoor te werk werd gesteld. Hij heeft de slaven arbeid niet overleefd en stierf op 29-5-1945 te Chungkai, Thailand.
Toen ik bovenstaande te weten kwam, vroeg ik, Ronny Geenen en zoon van Clair Elisabeth Chevalier aan Jacq. Z. Brijl, Luit. Kol. B.D. of ik ook in aanmerking kan komen voor het MOK om mijn oom N.K. Chevalier te mogen eren. Op 12-12-2016 j.l. bracht de post een pakket met het Mobilisatie Oorlogskruis (MOK). Het gevoel van trots was op dat moment onbeschrijfelijk. Dank Jacq.

Comments

  1. Peggy Lesquillier :

    Hallo Ronny,
    Bedankt voor je artikel over mijn vader en zijn 2 lintjes. Leuk om te lezen dat andere Indo families zoals Meyer en Weise ook bezig zijn met die eretekens. Gelukkig dat lt.kl.bd Jacques Brijl dit intensieve werk nog kan doen.
    Jammer alleen dat de Nederlandse regering niet op eigen initiatief die lintjes toekent, maar het zal wel de schaamte zijn over de koloniale erfenis.

    • Hi Peggy,
      Dank voor je email. Met je laatste zin ben ik het helemaal eens. Het is inderdaad een schaamte, maar ook een soort angst vanwege de niet uitbetaalde salarissen.
      Ron

  2. Beste Ronny,
    Dank voor de mooie verhalen die je hebt geschreven over onze
    overleden KNIL.militairen; ik ben zoals je weet alleen maar heel blij,
    dat ik dit werk nog kan doen en families gelukkig heb mogen maken.
    Hartelijke groetjes en “Selamat Tahun Baru 2017”.

Speak Your Mind

*