Helleschip de Junyo Maru

Grootste scheepsramp ooit, die plaats vond in de Indonesische wateren gedurende de tweede wereld oorlog!

In het oude Batavia werden krijgsgevangenen van verschillende nationaliteiten vastgehouden. Nieuwe gevangenen uit andere delen van de archipel werden naar andere kazernes en gevangenissen getransporteerd. Deze gevangenen werden zeer slecht behandeld en meestal kregen ze niet te horen waar ze heen werden gebracht of wat er met hen zou gebeuren.
Een groep van ongeveer 1600 mannen, die eerder door de Jappen gezond waren verklaard, bereidde zich in de nacht van 15 op 16 september 1944 voor een transport. Hun werd verder geen informatie verstrekt waar de reis hen zou brengen. Deze groep bestond uit Britse, Australische en Amerikaanse gevangen militairen, een groep KNIL militairen bestaande uit Nederlanders, Ambonezen en Manadonezen. Daarnaast was er nog een kleine groep van burgers en zeelieden.

De hele groep werd op vrijdagmorgen, 15 september, per trein vanaf het station Pasar Senen naar de haven van Tanjung Priok, vervoerd. En in de haven lag een oud en verroest schip dat de Junyo Maru bleek te zijn.
Bij aankomst in de haven werden ruim 4200 Romoesja’s in het ruim gestouwd. Vervolgens werd de groep die per trein naar de haven was aangevoerd, bestaande uit ongeveer 1377 Nederlanders en ongeveer 1100 Britse en Amerikaanse krijgsgevangenen, het schip ingedreven. Het schip vertrok op zaterdag 16 september 1944 met 6343 gevangenen naar Sumatra om te werkgesteld te worden op de 220 km Sumatra spoorweg tussen Pakan Baru en Muaro. Het schip had vermoedelijk 100 Japanners aan boord, dat er erg oud uit zag en in zeer slechte staat verkeerde.

Door de hitte en de viezigheid braken ziekten als dysenterie uit. Het beetje water, dat aanwezig was, was alleen bestemd voor de Japanners en de gezondheid vcan de gevangen ging snel achteruit.
De hitte was ondraaglijk en het schip belande in zeer slecht weer. Door uitputting waren er al enkele gevangen gestorven, die zonder ceremonie over boord werden gegooid. Op maandagmiddag, 18 september, deed een zware explosie het schip schudden en onderdelen vlogen alle kanten op. Om paniek te voorkomen werd door de Japanners meegedeeld dat ze motor storing hadden. Kort erna was er een tweede explosie. Overlevenden kropen over elkaar heen, liepen naar het dek en sprongen in zee, ook al konden velen niet eens zwemmen. Uiteindelijk duurde het twintig minuten voordat het schip zonk op 15 km ten westen van Bengkulen voor de wetskust van Sumatra.
De Junyo Maru werd op 18 september 1944 getorpodeerd door de Britse onderzeeboot HMS Tradewind en van de 6343 gevangenen werden er alleen 680 militairen en 200 Javaanse werkslaven door de Japanse boten uit het water gevist.

Eind 1942 had het Internationale Rode Kruis er bij Japan op aangedrongen om de Conventie van Geneve te respecteren. Dit betekende dat Japan zich moest houden aan de voorschriften over bijvoorbeeld de wijze waarop men om dient te gaan met krijgsgevangen. Zo moest bij vervoer van gevangenen een groot rood kruis zichtbaar zijn, opdat de geallieerden konden weten dat het schip met rust gelaten moest worden.

Op haar laatste reis voerde de Junyo Maru echter geen rood kruis!

Het is een van de grootste scheepsrampen in de geschiedenis met bijna vier keer (5463) zoveel doden als bij de Titanic in april 1912 zo’n 1500 slachtoffers vielen.

Getallen en gegevens heb ik verzameld via de internet omdat 2 mensen onafhankelijk van elkaar en binnen een week mij gevraagd hebben of ik iets wist van de allergrootste scheepsramp, die plaats vond gedurende de tweede wereld oorlog. Op de volgende internet site kunt U nog meer van deze gruwelijke scheepsramp lezen.
http://members.iinet.au/~vanderkp/junyopg1.html/

Ronny Geenen: http://MyIndoWorld.com/