Archives for July 2016

Rijkste Indonesiers gebruiken belastingparadijs

Negen van de elf rijkste families Indonesië zoeken toevlucht belastingparadijs

Negen van de elf rijkste families in Indonesië, gezamenlijk goed voor een vermogen van naar schatting 36 miljard dollar, hebben hun toevlucht gezocht in belastingparadijzen. Dat blijkt uit onderzoek van het ICIJ, een internationaal consortium van onderzoeksjournalisten.

De negen families vormen de top van de rijke klasse die de politiek en economie van het eilandenrijk domineert. Samen hebben ze meer dan 190 ‘offshore’ trusts en bedrijven. Zes van de families hebben nauwe banden gehad met de inmiddels overleden Indonesische dictator Soeharto.

De kring rond Soeharto, zowel familie als vrienden, is tijdens zijn bewind van 1967 tot 1998 schatrijk geworden. De families hebben die rijkdom daarna weten te behouden in het land waar vele miljoenen mensen straatarm zijn.

De miljardairs waren onder de namen van bijna 2500 Indonesiërs die voorkwamen in gelekte documenten van het trustkantoor Portcullis TrustNet.

Hoewel geen bewijs is gevonden dat de families regels hebben overtreden, is bekend dat Indonesië zucht onder grootschalige corruptie en belastingontduiking. Een schatting van de organisatie Global Financial Integrity vorig jaar kwam erop neer dat Indonesië jaarlijks meer dan 10 miljard dollar aan belastinginkomsten misloopt door belastingontduiking.

Bewerkt door: Redactie 10 april 2013, 23:18 – Bron: ANP Volkskrant

 

Johannes Arnoldus Hendrick Breymann

Johannes Arnodus Hendrick Breymann

Johannes Arnodus Hendrick Breymann

Al in begin 1940 dreigde Japan ook Nederlands-Indie aantevallen. Johannes Arnodus Hendrick Breymann was toen nog onderwijzer aan de Koningin Wilhemina Technische Hogeschool in Batavia. Hij was geboren op 17 Juli 1910 te Waingapu op het eiland Sumba van het voormalig Nederlands-Indische eilandenrijk.

De oproep tot mobilisatie dienstplicht bij het KNIL kwam op 8 december 1941 en reeds in maart 1942 werd de heer Breymann als dienstplichtig Wachtmeester en al zijn KNIL collega’s door Japan in een kamp op Java geinterneerd.

Op een dag slaagde hij er in toch bij zijn huis in Meester Cornelis aan de voordeur te kloppen. Hij verscheen in vol militair tenue, maar kon alleen maar afscheid van vrouw, zijn zoon en zijn 2 jongere dochters nemen. Dat was dan ook de laatste keer gedurende de 3 ½ jaar durende oorlog dat ze hem hadden gezien.

De achtergebleven moeders met hun kinderen kregen het moeilijk, zo ook moeder Breymann.
Moeder was eerst in staat voedsel te kopen door ruilhandel en verkoop van alles wat ze inhuis hadden. Echter op een gegeven moment kon ook zij het alleen niet meer volhouden en kon ze intrekken bij haar gepensioneerde vader, die in de Kerkstraat, vlakbij de Rehobot laan in Batavia lag.

Intussen werd J.A.H. Breymann als KNIL gevangene op transport naar Japan gezet. Na aankomst werd hij overgebracht  naar het Japanse Interneringskamp Hakodate I, waar hij onder zeer onmenselijke omstandigheden gedwongen werkzaamheden verrichten.

Pas op 15 september 1945 werd hij bevrijd en vervolgens naar Manilla in de Filippijnen overgebracht. Hier kregen de bevrijde KNILérs voedsel, kleren en medische verzorging en de tijd om weer op krachten te komen. Na deze weldadige korte periode werden hij en mede KNIL militairen met een Engels schip naar Batavia overgebracht. Vervolgens werd hij door de KNIL ingedeeld bij de 1ste Afdeling Art./3de Batt. te Balikpapan in Borneo.
Moeder en de kinderen woonden nog steeds bij opa in toen ze van het Rode Kruis bericht kregen dat Sergeant Breyman J.A.H. bevrijdt was, en via Manilla, de Filippijnen en Btavia als KNIL militaire was gestationeerd in Balikpapan, Borneo.
Moeder en kinderen slaagden met een vrachtboot via Batavia naar Balikpapan te komen waar ze vader in gezonde toestand aantroffen; een bijzonder gelukkig moment voor allen.

Na de soevereiniteitsoverdracht is de familie Breymann naar Nederland gerepatrieerd en niet veel later ook naar de Verenigde Staten van Amerika geemigreerd.
In de staat Oregon en de plaats Grant Pass heeft de familie een nieuw leven opgebouwd, waarbij vader Breymann weer als leraar ging werken. Aldaar is hij in februari 1983 overleden en heeft hij zijn rustplaats gevonden.

Zoon Robert Breymann en zijn echtgenote hebben nog niet zo lang geleden een heel bijzondere dag mogen ervaren, want zij kregen ter ere en nagedachtenis van de heer Johannes Arnodus Hendrick Breymann het Mobilisatie-Oorlogskruis (MOK) toegezonden, inclusief het Ereteken voor “Orde & Vrede” + het demobinsigne KNIL. , dat in 1948 ingesteld werd door koningin Wilhelmina. Dit Mobilisatie-Oorlogskruis werd mede mogelijk door de inspanningen van Indië-veteraan lt-kolonel b.d. Jacques Brijl, die zich ondanks zijn hoge leeftijd nog regelmatig inzet voor het toekennen van decoraties aan vergeten Indië-veteranen.

Nederlandse Regering had lak aan de Grondwet.

Pas uit Nederland ontvangen een artikel met bovenstaand titel geschreven door Gerard de Boer, voorzien van krantenknipsels.  Hier beneden een beknopte inhoud.

Na het einde van de oorlog met Japan op 15 augustus 1945 brak de bersiap uit. Nederland begon toen in Nederlands-Indië een nieuwe oorlog met haar politionele acties.
Dienst plichtigen werden geheel tegen hun zin, door de toenmalige regering opgeroepen en gedwongen naar Nederlands-Indië te gaan. Dit was volledig in strijd met het artikel 192 van de toen geldende Nederlandse grondwet. Artikel 192 van de grondwet bepaalde namelijk dat Nederlandse dienst plichtigen alleen met hun eigen vrijwillige toestemming naar de Nederlandse overzeese gebiedsdelen uitgezonden konden en mochten worden.

Blijkbaar had de politiek in Den Haag veel moeite met de situatie, want op 4 augustus 1947 werd de wet gewijzigd en onder nummer H293 in het Staatsblad gepubliceerd. Na deze datum had de regering het recht, ongevraagd, dienst plichtigen naar Nederlands-Indië te sturen.

Echter tussen 15 augustus 1945 en 4 augustus 1947 waren reeds duizenden dienst plichtigen illegaal naar de oorlog in Indië gestuurd, waarbij inmiddels al honderden of gesneuveld of zwaar verminkt waren.

De wijziging van het artikel 192 op 4 augustus 1947 hield ook in dat de dienst plicht van 11 maanden, speciaal voor de Indie-gangers, werd verlengd tot 3 jaren.

De kranten artikels hadden als titel:
“Opgeroepenen wensen niet naar Indonesië te gaan”
“Soldaten vertrokken naar Indonesië. De grondwet mocht niet baten”
“Regering berooft soldaten van hun laatste rechten als Staatsburger”
“In strijd met de grondwet”
“Prof. Pootjes ijverde voor de Grondwet. Doch 4 jaar geëist volgens de Strafwet”

Heeft u iemand in de familie die toen slachtoffer was?
Misschien wilt u een schadeclaim indienen voor de onvrijwillige deportatie naar Nederlands-Indië namens artikel 192 van de toen geldende grondwet?