Archives for April 2016

Elisabeth Adriana Brail

Haar geboorteakte staat geregistreed in Padang West Sumatra. Haar moeder, een Inlandse vrouw, Adriana Brail en haar vader, Emanuel Marcus Steenbakker hebben haar officieel aangegeven. Zij, Elisabeth Adriana Brail is geboren op 26-8-1937 te Padang.

En op 4 Juni 1941 is officieel ook blijkens akte van Erkenning door haar moeder Adriana Brail erkent geworden.

Els Brail uit Bandung en vergeten door Nederland

Els Brail uit Bandung en vergeten door Nederland

Waarom ik bovenstaande schrijf. Ik wil Elisabeth Adriana Brail haar geschiedenis bij U allen onder de aandacht brengen. Perslot van rekening is zij mede lid van de Indo en is zij ook een Indische van Nederlandse afkomst.

Haar vader, Adjudant Assistent Apotheker, is afkomstig uit Heinkenszand, Zeeland en geboren op 13-9-1897 en haar moeder is een Menadonese christenvrouw, Adriana Brail, geboren op 29-2-1904 te Siau, Celebes. Doordat haar moeder, zoals eerder vermeld, haar heeft erkend, had ze het recht van de Indonesische staatsburgerschap. Echter zij werd op zeer jeugdige leeftijd al op een strenge Europese manier opgevoed. Ook het milieu waar ze als kind en jonge vrouw verkeerde, had een strikt Europees karakter. Het gevolg was dat ze geheel en al Westers georienteerd was. Haar scholing liep via de Concordante lager onderwijs en de Mulo, die ze door o.a. de oorlogsjaren moest onderbreken. Na de oorlog heeft ze in 1955 in Bandung haar Mulo afgemaakt en is vervolgens werkzaam geweest bij de firma van Dorp & Co. In 1957 werden alle Nederlandse bedrijven geconfisceerd en alle Nederlandse onderdanen werden ontslagen en moesten het land verlaten. Elisabeth Adriana Brail werd onslagen en haar betrekking werd door een Indonesische ingenomen.

Op 26-11-1962 trad zij in het huwelijk met een Indonesier. Dit huwelijk werd op 21-3-1989 weer ontbonden. Door bovenstaande verbintenis kwam zij niet in aanmerking voor het Indonesich staatsburgerschap. Het enige wat ze kreeg is een Kaart van Ingezetenschap, KTP.

Reeds eerder, toen ze nog niet meerderjarig was heeft ze een rekest, door haar moeder ondertekend, naar de Nederlandse Ministerie van Justitie gestuurd met het verzoek om toelating tot Nederland. Na haar huwelijk heeft ze dat nogmaals geprobeert, maar beide verzoeken tot het verkrijgen van het Nederlanderschap werden afgewezen.

Al haar familieleden, ook zuster, woonden intussen in Nederland en diversen waren bereidt haar in de familie op te nemen. Ook zij hebben pogingen gewaagd voor haar te bemiddelen voor toelating en vestiging in Nederland.

Door alle wettelijke omstandigheden, zoals haar Nederlands geboortebewijs, krijgt ze ook geen Indonesisch paspoort. Zij kan dus ook niet op reis en haar familie in Nederland bezoeken.

Op het ogenblik leeft ze als 78 jarige van de steun van een stichting in Nederland en persoonlijke giften van haar oudchoolgenoten uit Nederland. Ze woont in een geleend huisje waar het tijdens de regentijd altijd onder water staat en waarvan de muren beschimmeld zijn door het vocht.

Haar vader heeft destijds in het voormalig KNIL gediend en heeft daardoor postume 2 toekenningen gekregen.  Het Ereteken voor Orde en Vrede en het Mobilisatie-Oorlogskruis.

Deze onderscheidingen werden nog zeer kortgeleden aan haar uitgereikt omdat zij de dochter is van wijlen dhr. EMZ Steenbakker volgens een verklaring van het toenmalige Hoge Commisariaat der Nederlanden op 21-9-1951 te Bandung.

Deze onderscheidingen zijn haar toegestuurd geworden op 16-6-2015 j.l. door het Ministerie van Defensie.