Archives for January 2016

KNIL soldaat krijgt Oorlogskruis na 71 jaar!

KNIL Mobilisatie-Oorlogskruis

Als Landstorm soldaat tweede klasse der Infanterie werd Adrianus van Ingen tijdens de Tweede Wereld Oorlog door Japanners gevangen genomen en op 25 april 1943 vanuit Singapore per boot vervoerd naar Japan waar hij en anderen op 20 mei 1943 in kamp Fukuoka kamp No. 16, B werden geïnterneerd.

Zijn vader Martinus van Ingen, geboren te Vleuten (Utrecht) kwam in dienst van de KNIL en was van beroep Korporaal ziekenverpleger in Bandung. Hij huwde een ongeveer 33 jarige Inlandse vrouw met de naam Roos, die in Kediri bij Bandung was geboren.
Samen kregen ze 8 kinderen waar bij Adrianus, die op 14 februari 1907 te Ngawi (Bandung) de oudste was.
Als volwassen man werkte Adrianus bij de heer Busé, bioscoopbeheerder van o.a. Elita. Gedurende die periode voor de oorlog was hij Islamitisch gehuwd met Omoh uit Tjikapoendoeng Kolot te Bandung, die hem 5 zonen schonk.
De 5 zonen zijn:
Bertus van Ingen, geboren 26 februari 1934
Hendrik van Ingen, geboren 23 juni 1936
Harry van Ingen, geboren 13 augustus 1938
Willem van Ingen, geboren 12 april 1940
Albert van Ingen, geboren 11 november 1942

Toen de oorlog dreigde werd vader Adrianus van Ingen door de KNIL opgeroepen en ingedeeld als landstormsoldaat 2de klasse te Bandung. De heer Busé heeft moeder Omoh en kinderen geadviseerd om zo gauw mogelijk naar Nederland te vertrekken. Hij zag het toen al in dat er met de Nederlandse naam “van Ingen” geen toekomst mogelijkheden waren in het toenmalige Nederlands-Indië.
Gedurende de Japanse bezetting heeft de familie in een afgelegen dorp bij hun grootmoeder doorgebracht. Ook de periode na de oorlog ten tijde van kapitein Westerling in Bandung was het een angstige periode voor moeder Omoh en haar 5 kinderen.

Vader Adrianus moest intussen met andere landgenoten, maar ook Engelsen en Amerikanen, als slaven dwangarbeid in de mijnen van Fukuoka, Japan verrichten. Intussen was hij door het zware werk, gebrek aan voedsel en medicijnen, ziek geworden en het medisch rapport vermelde “Groupous Pneumonia”. De vermoedelijke doodsoorzaak was een explosie in de mijn, waarbij Adrianus van Ingen ook zijn rug brak. Hij stierf op 1 maart 1944 te 02:30 uur.

Zijn asresten zijn later overgedragen aan het Centraal Bureau Gravendienst te Batavia, Java en heden heeft Adrianus van Ingen een rustplaats gevonden op Menteng Pulo te Jakarta.
Intussen zijn moeder Omoh en haar kinderen met de hulp van ooms en tantes medio 1965 in Nederland aangekomen en hebben allen zich een goede plaats in de maatschappij verworven.

Helaas heeft niemand van de familie een foto van vader en grootvader Adrianus van Ingen, waardoor ook niemand weet hoe hij er heeft uitgezien.
Ik vond dat ik persoonlijk er iets moest doen en besloot mijn vriend Albert en zijn vrouw Henriëtte in contact te brengen met Indië-veteraan Lt-kolonel b.d. Jacques Z. Brijl, die zich ondanks zijn hoge leeftijd nog regelmatig inzet voor het toekennen van decoraties aan vergeten Indië-veteranen. De heer Brijl is zelf onder andere drager van de Bronzen Leeuw, dat de een na hoogste militaire onderscheiding voor moed, is.
De laatste jaren heb ik de heer Brijl als een bijzonder integer mens leren kennen. Zijn missie is het voordragen van ex-militairen van het KNIL voor een onderscheiding, zoals het Mobilisatie Oorlogskruis (MOK). En hierbij dient vermeldt te worden, dat de heer Brijl alles belangeloos doet en dat het ministerie van Defensie de beslissende factor is.
Woensdag 9 december 2015 j.l. werden de heer en mevrouw Brijl per militair auto naar het huis van de familie van A. van Ingen in Alphen a/d Rijn gereden.

Namens de minister van Defensie werd op deze middag door de heer Brijl in aanwezigheid van beide echtgenoten het Mobilisatie Oorlogskruis uitgereikt aan de heer Albert van Ingen. Een gelukkige Albert heeft de versierselen van de postuum aan zijn vader Landstormsoldaat 1ste klas KNIL Adrianus van Ingen, toegekende onderscheiding, in ontvangst genomen.

Japan gedurende de Tweede Wereld Oorlog!

Japan en Wereld Oorlog 2.

Japanners groeiden op met het vaste geloof dat ze afstammelingen waren van goden en hun Keizer zagen ze als hun oppergod.
Ze hadden niet alleen een ander cultuur, maar ook een heel andere mentaliteit, een heel andere voeding en daardoor zelfs ook een andere geur.
En de Japanse staatsreligie en de keizerlijke Mores bepaalden dat zij uitsluitend leefden voor en bij de gratie van hun god de keizer. Zij vonden of moesten het een eer vinden om onvoorwaardelijk alles op te offeren, met inbegrip van hun leven.
Ondanks hun vele handelservaringen op internationaal niveau verkeerden de Japanners vooral moreel nog in een ander tijddimensie.
Zij zullen nooit proberen andere volkeren te bekeren want alle niet-Japanners behoorden tot een onderklasse. Dit gold vooral voor de barbaren van Europa en de halfbloeden, de Indo-Europeanen.
Immers zij waren en zijn het enige volk van goddelijke afstamming.
Zelf de conventies van Genève lapten ze volledig aan hun laars met de vele doden als gevolg.
Immers hun schepen vervoerden vele gevangenen en de ruimen werden overvol gevuld, zonder dat de vereiste Rode Kruis embleem duidelijk op het dek werd aangegeven. Hierdoor zijn vele van de schepen door de geallieerden getorpedeerd geworden en naar schatting ongeveer 20,000 mensen/gevangenen van allerlei nationaliteiten verdronken.

Indonesia and the Dutch East Indies

Map Dutch-Indies before 1949 (1 of 1)
Words, terms and expressions

“Indië”.
Identification for the Dutch East Indies. The transfer of sovereignty took place on December 27, 1949. The name Indonesia was already circulating in nationalist circles. Queen Wilhelmina used for the first time officially in a radio speech in London on December 6th, 1942, announcing a greater independence from the Dutch overseas territories. After the war, The Hague has continued to use the name.

“Indiëganger”.
Before the war, this term was often used for anyone who went to Dutch East Indies to work there. After the war, this term claimed by the Dutch East Indies veterans. Their website also called www.indiëgangers.nl

“Indians”.
In the Dutch East Indies indicative of immigrants from British India (India, Pakistan, Bangladesh, Nepal and Sri Lanka).

“Indisch”.
Global: coming from Dutch East Indies. White Dutch in the Dutch East Indies did not regard themselves as Indisch people but meant only the lower social Eurasians with it. The phrase “typical Indisch” has lost over the years, many of its original negative image. See the many Indische Pasar malams held in the Netherlands.
Indisch food is different from Indonesian food. For example, the rice table does belong to the colonial Indisch cuisine, but not to the Indonesian. There are many more similarities than differences.
The significance of Indische boy is generally: an Indo who is still Indisch and behaves himself as an Indo and is not ashamed to speak with an Indisch accent, especially with his Indische friends. And sometimes a Totok can be much more Indisch than an indo.

“Indisch Dutch”.
Dutch born in the former Dutch East Indies and / or have lived there for long periods. This group includes not Dutch soldiers who served after the war in the country.

“Eurasians”.
Covered by above group, but are similar in origin and partly Indonesian. Some find the word Indo derogatory, others consider it just as a name of honor. Also, the word ‘Indo’ is used in today’s Indonesia, and especially among young people of mixed descent popular again. A lot of artists (singers, actors) are Indo and are proud of it.

“Totoks”.
Within Indische circle the name for Indisch white Dutch and all the Dutch who came from the Netherlands. Totok is originally a Chinese word.

“Indonesians”.
Designation for the people of Indonesia, and already used before their independence.

“Natives”.
The only acceptable alternative for Indonesian native, if you want to differentiate in a Dutch colonial context or between Dutch and Indonesians, as in the KNIL camps.

“Inlander” is a derogatory word and was used in a typical colonial context. During the revolutionary period 1945-1950 Dutch soldiers indicated the Indonesian opponents with the equally derogatory ‘ploppers “(a corruption of the Indonesian word Pelopor, which in turn is derived from the Dutch” precursor “)

“Javanese” is a collective term for all the inhabitants of Java.
But much more so for those residents who live mainly in Central Java and East Java and speak Javanese. Other larger groups ‘Javanese’ are the Sundanese of West Java who speak Sundanese and Bantamese from the most western part of Java, formerly known as Bantam and now Banten.

“Colonial war and police action”
The armed action by Dutch troops in Indonesia after World War II is often described as a colonial war which was intended to restore the Dutch colonial rule in glory. The goal was to bring ‘peace and order’, the Netherlands wanted to precede the (already in December 1942 by Queen Wilhelmina) promised speedy independence.
Rather it is precisely police actions. In the summer of 1947 and in December 1949 two big offensive actions were undertaken by Dutch forces to accelerate the above described desired situation. These actions, both of which only lasted several weeks, were labeled with this term because this was not a war but a policy mission in principle.
So, avoid the term colonial war. They were Dutch military actions (with twice an offensive = police actions), in an area that is officially still under Dutch rule. After nearly four years struggle and diplomacy both parties agreed to transfer the sovereignty in 1949.

Goud en geld weggesluisd van Batavia naar New York

New York

New York

Rechts herstel schuld van 3 miljard?

In een plaatselijk Nederlandse krant verscheen een artikel van de heer Henk Schouten met de titel:
“Goudstaven uit Indië weggesluisd naar New York”.

Volgens de Nederlandse overheid had de Japanse bezetter tijdens de tweede wereld oorlog al het Nederlands goud, zilver en geld geconfisqueerd. Dit is dan ook de reden dat de Indische slachtoffers van de overheid te horen kregen dat hun bank- en spaartegoeden en verzekeringspolissen niet uitgekeerd konden worden.
Door het speurwerk van mevrouw Griselda Molemans, lees haar boek Opgevangen in Andijvielucht, heeft zij ontdekt, dat vlak voor de bezetting door Japan in februari 1942 een geheime transport van Indisch kapitaal van Batavia naar New York plaats vond. Deze gegevens heeft zij in de National Archives in College Park, Maryland gevonden. Van het goud is 154.341 kilo afkomstig uit Nederlands-Indië.
De hoeveelheid goud uit Nederlands-Indië dat werd weggesluisd kwam neer op 135.2 miljoen dollar, en de waarde van het geld was 60.2 miljoen dollar. Allemaal bloedgeld van particulieren en ondernemers, die hun kapitaal bij banken en verzekeringsmaatschappijen hadden geïnvesteerd.
De Nederlandse Bank heeft zich hiermede schuldig gemaakt aan bedrog. In het archief van de Federal Reserve kan men alle documenten vinden daar ze op microfilm zijn vastgelegd.

De levensverzekeringsmaatschappijen en banken hebben bijna nooit de tegoeden aan hun klanten uitgekeerd, want deze instanties eisten bankboekjes en polissen als bewijs ter overlegging.
Echter velen hebben de oorlog niet overleefd en ook zijn door de Japanse bezetting, Japanse interneringskampen, het plunderen en moorden tijdens de bersiap erna van de plaatselijke bevolking en het in brandsteken van de Indische bezittingen, waardoor niets is overgebleven.

Anderen die een onderzoek namens de Nederlandse regering uitvoerden zoals het NIOD, ontkennen bovenstaande. Volgens het NIOD ging het maar om een bedrag van ongeveer 8 miljoen, dat de Nederlandse staat zich heeft toegeëigend. In werkelijkheid is het bedrag dat werd weggesluisd vele malen groter, namelijk 546.8 miljoen gulden. En we spreken van waarden 70 jaar geleden!

Volgens het artikel zwegen de meeste Indische Nederlanders, murw door alle tegenwerking van instanties, achterstelling en de hoge voorschot schulden voor de opvang in Nederland, dat terugbetaald moesten worden.

Hopelijk wordt bovenstaande volledig blootgesteld aan het daglicht voordat wij ouderen allemaal dood zijn.

Gold diverted from Batavia to New York

New York

New York

Redress Debt 3 billion?

In a local Dutch newspaper Mr. Henk Schouten published an article with the title:
“Gold bars from the Dutch-Indies diverted to New York.”

According to the Dutch authorities during the Second World War all Dutch gold, silver and money in the Dutch-Indies were confiscated by the Japanese occupiers. This is also the reason that most Dutch-Indo’s became victims of the government and were told that their savings at the banks and life insurance policies could not be paid.

Through her research, Ms. Griselda Molemans, read her book “Opgevangen in Andijvielucht”, has discovered that just before the Japanese occupation in February 1942 a secret money transport took place from the Dutch-Indies, city of Batavia to New York. She found above information in the National Archives in College Park, Maryland. Of all the Dutch gold, 154,341 kilos are derived from the Dutch East Indies.
The amount of gold from the Dutch East Indies, which was diverted, amounted to $135.2 million, and the value of money was $ 60.2 million. All blood money from individuals and entrepreneurs who had invested their capital in banks and insurance companies.
The Dutch National Bank is guilty of deceit. In the archives of the Federal Reserve, all documents are on microfilm and easy to be located.

The life insurance companies and banks have rarely disbursed the funds to their customers, since these authorities demanded documents of savings and policies as evidence for submission.
However, many did not even survive the war, and/or became victims of the Japanese occupation, Japanese internment camps, of looting and murders during the bersiap by the local Indonesian population and the burning of their possessions including prove of the documents.

Others who conducted an investigation on behalf of the Dutch government as the NIOD, denies the above. According to the NIOD there was only approximately 8 million that the Dutch government has confiscated. In reality, the amount of money that was siphoned off, was 546.8 million guilders, which is many times higher. And we speak of values 70 years ago!

According to the article most of the Dutch-Indo’s remain quiet, numbly through all opposition bodies, deprivation and high deposit liabilities during their reception in the Netherlands, which had to be repaid.

Hopefully the above will soon be fully exposed before we older people are all dead.