Archives for November 2015

Bersiap-Sukarno

Power vacuum-Bersiap-Sukarno after Japanese surrender

Sukarno meets Hirohito

Sukarno meets Hirohito

On November 8 1944, there was a large demonstration in Batavia. Sukarno held a fiery speech and said: “Our guys should if necessary be prepared to spray the Indonesian soil with their blood and tears to make the land fertile and prosperous.” On August 11, 1945 Sukarno spoke at the headquarters of the Japanese commander-in-Chief of South East Asia with the words: “Undoubtedly, this gift, this granting of independence, a favor from the most sacred Majesty, the Tenno Heiko, derived from his infinite wisdom and we wish to express our eternal thanks for that”. Japan capitulated on August 15, 1945 and on August 17, 1945, Sukarno and Hatta proclaimed the Republic of Indonesia.

Because at that time no Allied forces were present who could take over the authority of the Japanese soldiers the New Republic gains time and influence to use their power and opportunity. On September 29, 1945 a detachment British troops in strength of less than a thousand men came to Batavia. Long before the capitulation of Japan their war propaganda transmitter echoed everywhere in the cities and the kampongs by loudspeakers at the request of Sukarno. On August 8 Sukarno spoke: “America, Netherlands and England fighting now to extremes to return here. Fight to the death to destroy them “. Due to a lack of the presence of the protective troops after the capitulation of Japan the imminent and horrible massacres could occur.

In mid-1945 the Japanese started a PETA volunteer army consisting of Indonesians. This new youth Army consisted of 38,000 men and was divided into battalions of 500 people. There were also the Indonesian auxiliary troops, called heiho’s. All those young people learn of the Netherlands, England and America were their enemies and Japan their friend. General Soetomo, nicknamed Boeng Tomo, made sure that it was dangerous for women and children to leave the internment camps. In fact, one was nowhere safe. The first bersiap period led by Sukarno and General Soetomo had begun and the killing of Dutch, Chinese, Menadonese, Ambonese, Timorese and Indonesians had begun on gruesome manner and on a large scale.
After the first Bersiap period a second period followed in July-August 1947, when, partly as a result of the activities by the Dutch first police action, a wave of new massacres of the Indo-Dutch and Indonesians, who remained loyal to the Netherlands.

Bersiap-Soekarno

Machtsvacuüm-Bersiap-Soekarno na Japanse capitulatie

Sukarno bij Hirohito

Sukarno bij Hirohito

Op 8 november 1944, vond er een grote demonstratie te Batavia plaats. Soekarno hield een vurige rede en zei onder meer: “Onze jongens moeten zo nodig bereid zijn de Indonesische bodem te besproeien met hun bloed en tranen opdat het land vruchtbaar en welvarend wordt.”
Op 11 augustus 1945 sprak Soekarno op het hoofdkwartier van de Japanse Opperbevelhebber van Zuid-Oost Azie hierbij de woorden: “Ongetwijfeld is deze gave, dit verlenen van de onafhankelijkheid, een gunst van de meest heilige majesteit, de Tenno Heiko, voortgekomen uit diens oneindige wijsheid en wij wensen onze eeuwige dank daarvoor uit te drukken”.

Op 15 augustus 1945 capituleerde Japan en op 17 augustus 1945 werd onder leiding van Soekarno en Hatta de Republiek Indonesië uitgeroepen. Doordat er op dat moment geen geallieerde strijdkrachten aanwezig waren die het gezag van de Japanse militairen konden overnemen kreeg de Republiek tijd en gelegenheid aan invloed te winnen en macht uit te oefenen. Pas op 29 september 1945 kwam een detachement Britse troepen ter sterkte van nog geen duizend man te Batavia aan.

Al ver voor de capitulatie van Japan weerklonk overal in de steden, de kampongs en de desa’s de Japanse oorlogspropagandazender door luidsprekerhuisjes, die in opdracht van Soekarno waar mogelijk geplaatst waren. Op 8 augustus sprak Soekarno: “Amerika, Nederland en Engeland vechten nu tot het uiterste om hier terug te keren. Strijd tot de dood om hen te vernietigen”. Door een gebrek aan aanwezigheid van beschermende troepen konden de op handen zijnde bloedbaden zich na de capitulatie van Japan in alle gruwelijkheid gaan voltrekken.

Medio 1945 was door de Japanners PETA opgericht, een door hen geleid vrijwilligersleger, bestaande uit Indonesiërs. Dit nieuwe jongerenleger bestond uit 38.000 man en was ingedeeld in bataljons van 500 personen. Daarnaast waren er nog de Indonesische hulptroepen, de zogenaamde heiho’s. Al die jongeren leerden dat Nederland, Engeland en Amerika hun vijanden waren en Japan hun vriend. Generaal Soetomo, bijgenaamd Boeng Tomo, zorgde ervoor dat het voor vrouwen en kinderen levensgevaarlijk was de interneringskampen te verlaten. Feitelijk was men nergens meer veilig.

De eerste bersiap periode onder leiding van Soekarno en generaal Soetomo was begonnen waarbij Nederlanders, Chinezen, Ambonezen, Timorezen, Menadonezen en Indonesiërs, vlak na de Tweede Wereldoorlog en voor de onafhankelijkheid van Indonesië op gruwelijke wijze en op grote schaal vermoord werden.
Na de eerste bersiap volgde een tweede periode in juli-augustus 1947, toen, mede onder invloed van de activiteiten rond de Eerste Politionele Actie, een golf van nieuwe moordpartijen plaatsvond onder (Indische) Nederlanders en Indonesiërs, die loyaal bleven met Nederland bleven.